مراحل تجهیز کارگاه از صفر تا صد؛ راهنمای گام به گام برای پیمانکار و کارفرما

قبل از شروع مراحل تجهیز کارگاه؛ فاز صفر

بسیاری از خطاها و دوباره‌کاری‌های تجهیز کارگاه به این دلیل رخ می‌دهد که تیم پروژه بدون آماده‌سازی ذهنی و اطلاعاتی کافی، مستقیماً وارد عمل می‌شود. در حالی که یک «فاز صفر» کوتاه و اصولی، می‌تواند شالوده مراحل بعدی را محکم‌تر کند. منظور از فاز صفر، اقداماتی است که قبل از اولین عملیات میدانی انجام می‌دهیم.

در این فاز باید چند سؤال پایه را برای خودمان روشن کنیم؛ مثلاً:

• نوع پروژه چیست و چه ویژگی‌هایی دارد؟ (ساختمانی، صنعتی، راه‌سازی، زیرساختی و…)
• مدت زمان تقریبی پروژه چقدر است و در چه فصل‌ها و شرایط آب‌وهوایی اجرا می‌شود؟
• پیمان چه چیزهایی را به‌عنوان «تجهیز و برچیدن کارگاه» شناخته و چه محدودیت‌هایی در آن ذکر شده است؟
• چه الزامات ایمنی، شهری، محیط‌زیستی و حقوقی برای این پروژه وجود دارد؟

در همین مرحله، بهتر است اسناد قرارداد، نقشه‌های کلی، گزارش‌های اولیه زمین و صورتجلسه تحویل زمین (اگر قبلاً انجام شده) را مرور کنیم. هدف این است که تجهیز کارگاه را نه به شکل یک سری کار پراکنده، بلکه به‌عنوان «یک پروژه کوچک در دل پروژه اصلی» ببینیم و برای آن برنامه داشته باشیم.

مرحله اول: تحویل زمین و مستندسازی وضعیت موجود

اولین قدم رسمی در مسیر تجهیز کارگاه، تحویل زمین از طرف کارفرما به پیمانکار است. در بسیاری از پروژه‌ها، همین مرحله آن‌قدر ساده گرفته می‌شود که بعدها در مورد حدود کارگاه، مشکلات موجود در سایت، معارض‌ها و… اختلاف‌های جدی پیش می‌آید. بنابراین توصیه می‌شود این مرحله را با حوصله و دقت انجام دهید.

در جلسه تحویل زمین، معمولاً نماینده کارفرما، مشاور و پیمانکار حضور دارند. لازم است موارد زیر در صورتجلسه و مستندات این مرحله ثبت شود:

• حدود دقیق زمین پروژه و نقاط مرزی (با استفاده از نقشه، کالک و در صورت امکان GPS)
• وضعیت فعلی زمین (شیب، ناهمواری، پوشش گیاهی، وجود ساختمان‌های قدیمی یا تاسیسات موجود)
• دسترسی‌های فعلی (راه آسفالته، خاکی، کوچه، معبر اصلی و…)
• وجود معارض‌های احتمالی (درخت، دکل برق، خطوط لوله، ساختمان مجاور، حریم‌ها و…)
• تاسیسات عمومی نزدیک (خط برق، آب، گاز، فاضلاب، مخابرات و…)

ثبت وضعیت موجود با عکس، فیلم و نقشه، علاوه بر حل اختلاف‌های احتمالی آینده، برای طراحی نقشه جانمایی تجهیز کارگاه نیز بسیار کمک‌کننده است. در حقیقت، پایه همه مراحل بعدی، همین شناخت اولیه از زمین پروژه است.

مرحله دوم: جمع‌آوری اطلاعات پایه و محدودیت‌ها

بعد از تحویل زمین، وقت آن است که اطلاعات بیشتری درباره محیط پروژه، ضوابط و محدودیت‌ها جمع‌آوری کنیم. این مرحله به‌خصوص در پروژه‌های شهری و پروژه‌های بزرگ زیرساختی اهمیت زیادی دارد.

مهم‌ترین اطلاعاتی که در این مرحله باید جمع‌آوری شود عبارت‌اند از:

• ضوابط شهرداری یا دستگاه مالک زمین درباره حصارکشی، اشغال معبر، نصب تابلو و…
• محدودیت‌های ترافیکی و ساعت‌های مجاز تردد ماشین‌آلات سنگین
• ضوابط محیط‌زیستی (مثلاً درباره سر و صدا، گرد و غبار، دفع زباله و…)
• الزامات ایمنی خاص (مثلاً نزدیکی به خطوط فشار قوی برق، مناطق مسکونی یا صنعتی حساس)
• شرایط آب‌وهوایی منطقه (سرما، گرما، بارندگی، بادهای غالب، احتمال سیلاب و…)

خروجی این مرحله در واقع یک «تصویر واقعی از محدودیت‌ها و ریسک‌ها» است که باید در طراحی مراحل بعدی تجهیز کارگاه به آن احترام گذاشت. در همین نقطه، مشورت با مسئول ایمنی و بهداشت حرفه‌ای (HSE) پروژه بسیار ارزشمند است.

مرحله سوم: تعیین اهداف و استراتژی تجهیز کارگاه

تجهیز کارگاه فقط یک سری عملیات اجرایی نیست؛ پشت هر کانکس، هر مسیر دسترسی و هر انبار، یک منطق وجود دارد. در این مرحله باید مشخص کنیم که از تجهیز کارگاه چه انتظاری داریم و چه اولویت‌هایی را دنبال می‌کنیم.

برخی از اهداف مهم در این مرحله عبارت‌اند از:

• ایجاد محیطی ایمن برای نیروی انسانی و مردم اطراف
• تسهیل دسترسی و تردد برای اجرای روان برنامه زمان‌بندی
• حفظ کیفیت مصالح و تجهیزات با انبارش مناسب
• ایجاد فضاهای اداری و رفاهی قابل قبول برای تیم پروژه
• حفظ چهره حرفه‌ای و منظم شرکت در نگاه کارفرما و همسایگان

با توجه به این اهداف، می‌توان تصمیم‌های کلیدی مثل میزان سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های موقت، انتخاب بین خرید یا اجاره کانکس، سطح امکانات رفاهی و نوع کنترل دسترسی را بهتر اتخاذ کرد. در این مرحله، لازم است نگاهی هم به برنامه زمان‌بندی کلی پروژه داشته باشیم تا تجهیز کارگاه با نقاط اوج کاری هماهنگ باشد.

مرحله چهارم: طراحی کانسپت اولیه جانمایی کارگاه

حالا که اطلاعات پایه و اهداف کلی مشخص شده‌اند، وقت طراحی یک کانسپت اولیه برای جانمایی کارگاه است؛ طرحی که بعداً در مراحل بعدی جزئی‌تر و اجرایی‌تر می‌شود. در این طرح اولیه، لازم نیست همه جزئیات را مشخص کنیم، اما باید استخوان‌بندی کارگاه را تا حد زیادی تعیین کنیم.

در طراحی کانسپت اولیه معمولاً این تصمیم‌ها گرفته می‌شود:

• محل ورودی‌های اصلی و در صورت لزوم ورودی فرعی کارگاه
• مسیرهای اصلی تردد ماشین‌آلات سنگین و کامیون‌ها
• محل تقریبی استقرار فضاهای اداری و مدیریتی
• محل تقریبی فضاهای رفاهی و اقامتی (در صورت نیاز)
• محدوده‌های انبار مصالح عمده و کارگاه‌های فرعی (آرماتوربندی، نجاری و…)
• محدوده‌های ممنوع یا خطرناک (مثلاً نزدیک پرتگاه، حریم خطوط برق، حریم همسایگان و…)

در این مرحله بهتر است چند گزینه مختلف روی کاغذ یا نرم‌افزار ترسیم شود و مزایا و معایب هر کدام بررسی شود. خروجی این بررسی، یک طرح کلی منتخب است که در مرحله بعد جزئیات آن تکمیل می‌شود.

مرحله پنجم: طراحی نقشه جانمایی نهایی و جزئی

نقشه جانمایی نهایی، سند اصلی شما برای اجرای مراحل تجهیز کارگاه است. در این نقشه، علاوه بر محل فضاهای اصلی، جزئیاتی مثل عرض مسیرها، فاصله کانکس‌ها از یکدیگر، محل ستون‌های برق، محل سطل‌های زباله، نقاط استقرار تجهیزات ایمنی و… مشخص می‌شود.

در طراحی نقشه جانمایی نهایی بهتر است به چند نکته توجه ویژه داشته باشید:

• تفکیک واضح مسیرهای تردد نفرات از مسیرهای ماشین‌آلات
• پیش‌بینی فضا برای توسعه آتی کارگاه (افزایش نیرو، تجهیزات جدید، انبار بیشتر)
• رعایت جهت باد برای کاهش نفوذ گرد و غبار و بو به فضاهای اداری و رفاهی
• رعایت ضوابط آتش‌نشانی در فاصله فضاها و جانمایی خاموش‌کننده‌ها
• توجه به نور طبیعی و امکان تهویه در فضاهای اداری و خوابگاهی

این نقشه باید قبل از اجرا، با حضور مدیر پروژه، دفتر فنی، HSE و در صورت لزوم نماینده کارفرما، مرور و اصلاح شود تا در زمان اجرا، نیاز به تغییرات اساسی وجود نداشته باشد.

مرحله ششم: برنامه ریزی زمانی و مالی تجهیز کارگاه

پیش از آغاز عملیات میدانی، لازم است برای تجهیز کارگاه یک برنامه زمان‌بندی و برآورد هزینه جداگانه تهیه شود. این برنامه کمک می‌کند بدانیم:

• هر مرحله از تجهیز چقدر زمان می‌برد و چه منابعی لازم دارد.
• چه فعالیت‌هایی می‌تواند هم‌زمان انجام شود و چه فعالیت‌هایی وابسته به دیگری است.
• در چه تاریخ تقریبی، کارگاه برای شروع عملیات اصلی آماده خواهد بود.

در این مرحله، هماهنگی بین «زمان تجهیز» و «زمان تدارکات» (مثلاً خرید یا اجاره کانکس، سفارش ژنراتور، قرارداد با تامین‌کنندگان) بسیار مهم است. برای تنظیم این برنامه، استفاده از اصول مدیریت پروژه و گانت‌چارت‌ها، کمک زیادی می‌کند.

مرحله هفتم: آغاز عملیات میدانی – حصارکشی و کنترل دسترسی

اولین اقدام میدانی ملموس در تجهیز کارگاه، معمولاً حصارکشی و ایجاد دروازه‌های کنترل ورود و خروج است. بدون این مرحله، کارگاه در معرض ورود افراد غیرمجاز، سرقت، حوادث برای عابران و بی‌نظمی کامل خواهد بود.

در اجرای حصارکشی باید به نکات زیر توجه کرد:

• هماهنگی با ضوابط شهرداری یا کارفرما درباره ارتفاع، مصالح و ظاهر حصار
• پیش‌بینی حداقل یک ورودی اصلی و در صورت لزوم ورودی‌های اضطراری
• نصب تابلوهای هشدار، معرفی پروژه و اطلاعات تماس ضروری روی حصار
• تعریف محل نگهبانی و سیستم ثبت ورود و خروج

اگر پروژه در محیط شهری است، لازم است در طراحی حصار و ورودی‌ها، احترام به همسایگی و معبر عمومی هم لحاظ شود. در پروژه‌های خارج از شهر، شاید ظاهر حصار اهمیت کمتری داشته باشد، اما مقاومت آن در برابر باد، بارندگی و نفوذ حیوانات و افراد غیرمجاز مهم‌تر می‌شود.

مرحله هشتم: تأمین برق موقت، آب، فاضلاب و روشنایی

بدون تأمین زیرساخت‌های حیاتی، کارگاه عملاً قادر به شروع فعالیت اصلی نیست. بسته به شرایط پروژه، برق می‌تواند از شبکه سراسری، ژنراتور یا ترکیبی از هر دو تأمین شود. آب نیز ممکن است از شبکه شهری، تانکر، چاه یا مخزن ذخیره تأمین شود.

در این مرحله باید:

• تابلو برق کارگاهی مناسب طراحی و نصب شود.
• کابل‌کشی‌ها با رعایت ایمنی و دوری از مسیرهای پرتردد انجام شود.
• سیستم توزیع آب برای مصارف اجرایی و رفاهی پیش‌بینی شود.
• تدبیر مناسبی برای جمع‌آوری و دفع فاضلاب، مطابق ضوابط محلی، اندیشیده شود.
• روشنایی کافی در مسیرهای تردد و فضاهای اصلی کارگاه تأمین شود.

هرچند این بخش گاهی «هزینه سربار» تلقی می‌شود، اما در عمل، کیفیت تأمین زیرساخت‌ها تأثیر مستقیم بر بهره‌وری نیروها و ایمنی کارگاه دارد.

مرحله نهم: نصب و راه اندازی فضاهای اداری و مدیریتی

بعد از شکل‌گیری حصار و زیرساخت‌های پایه، نوبت به استقرار «مغز مدیریتی» پروژه می‌رسد. این مغز مدیریتی معمولاً شامل دفتر مدیر پروژه، دفتر فنی، اتاق جلسات، فضای بایگانی نقشه‌ها، اتاق کنترل کیفیت و گاهی اتاق‌های مشترک با ناظر و کارفرماست.

معمول‌ترین راه برای ایجاد این فضاها، استفاده از کانکس‌های اداری و ساختمان‌های پیش‌ساخته است. این سازه‌ها با سرعت بالا نصب می‌شوند و در صورت انتخاب درست، از نظر عایق‌بندی، تهویه، نور و استحکام، شرایط مناسبی برای کار روزانه مهندسان فراهم می‌کنند. صفحه کانکس کارگاهی و اداری آریا بارون نمونه‌های رایجی از این فضاها را معرفی می‌کند که می‌تواند در انتخاب ظرفیت، ترکیب و نحوه جانمایی به شما ایده بدهد.

در جانمایی این فضاها، باید به چند نکته توجه داشت:

• نزدیکی به ورودی اصلی برای تسهیل ارتباط با کارفرما و تامین‌کنندگان
• دید مناسب به بخش‌های اصلی کارگاه برای مدیر و ناظر
• دسترسی خوب به مسیرهای داخلی بدون ایجاد تداخل تردد
• کاهش مزاحمت صوتی برای کارکنان داخل کانکس‌ها

مرحله دهم: ایجاد فضاهای رفاهی، بهداشتی و اقامتی

نیروی انسانی، قلب تپنده هر کارگاه است. اگر به نیازهای اولیه آن‌ها بی‌توجهی شود، بازدهی کار، روحیه و حتی ایمنی کاهش پیدا می‌کند. در این مرحله باید فضاهایی مثل سرویس بهداشتی، رختکن، نمازخانه، غذاخوری و در صورت لزوم خوابگاه کارگری را راه‌اندازی کرد.

به‌خصوص در پروژه‌های خارج از شهر یا پروژه‌های با شیفت‌های طولانی، کیفیت این فضاها اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. استفاده از کانکس‌های سرویس بهداشتی و خوابگاهی استاندارد، باعث می‌شود هم سرعت تجهیز بالا برود و هم حداقل‌های بهداشتی و رفاهی تأمین شود. مجموعه محصولات ساختمان پیش ساخته کارگاهی معمولاً گزینه‌های متنوعی برای این نوع فضاها ارائه می‌دهد.

در طراحی این فضاها باید به تفکیک جنسیتی، فاصله مناسب تا جبهه‌های کار، مسیرهای امن تردد، تهویه و امکان نظافت آسان توجه کرد. این فضاها اگر خوب طراحی شوند، به جای آن‌که صرفاً هزینه باشند، سرمایه‌ای برای نگهداشت نیروهای باتجربه خواهند بود.

مرحله یازدهم: ایجاد انبارها و کارگاه های فرعی

در این مرحله، تمرکز بیشتر روی مصالح و تجهیزات است. بسته به نوع پروژه، ممکن است به انبارهای روباز و سرپوشیده، کارگاه آرماتوربندی، کارگاه نجاری، کارگاه اسکلت فلزی، انبار ابزار و… نیاز داشته باشیم. جانمایی این فضاها باید با توجه به نزدیک‌ترین جبهه‌های کار، نوع مصالح و ایمنی انجام شود.

برخی نکات مهم در این مرحله:

• تفکیک انبار مصالح پرخطر یا حساس (مواد شیمیایی، رنگ، سوخت و…)
• رعایت فاصله مناسب این انبارها از فضاهای اداری و خوابگاهی
• پیش‌بینی سقف و دیوار برای مصالحی که به رطوبت و تابش حساس‌اند
• پیش‌بینی فضای کافی برای مانور لیفتراک یا جرثقیل در نزدیکی انبارهای اصلی

در پروژه‌های بزرگ، این مرحله می‌تواند پیچیده‌تر باشد و نیاز به سوله‌های نیمه‌دائم یا سازه‌های پیش‌ساخته بزرگ داشته باشد که به‌عنوان انبار مرکزی یا کارگاه تولید اجزای سازه‌ای عمل می‌کنند.

مرحله دوازدهم: چیدمان ماشین آلات سنگین و تجهیزات خاص

اگر پروژه شما شامل استفاده از جرثقیل برجی، تاورکرین، پمپ‌های ثابت بتن، واحدهای تولید بتن، دستگاه‌های حفاری یا تجهیزات خاص دیگر است، جانمایی و نصب آن‌ها بخش مهمی از مراحل تجهیز کارگاه به حساب می‌آید. هر اشتباه در این مرحله، در طول پروژه به شکل اتلاف زمان، خطرات ایمنی و هزینه‌های دوباره‌کاری خودش را نشان می‌دهد.

برای این مرحله باید:

• محل نصب تجهیزات عمده را در نقشه جانمایی نهایی تثبیت و بررسی سازه‌ای لازم را انجام دهید.
• مسیرهای دسترسی و شعاع عملکرد تجهیزات (مثل شعاع چرخش جرثقیل برجی) را مشخص کنید.
• تداخل احتمالی این شعاع‌ها با ساختمان‌های اطراف یا خطوط برق را بررسی و رفع کنید.
• محل قرارگیری اپراتورها و مسیرهای دسترسی آن‌ها را ایمن طراحی کنید.

در پروژه‌های با ابعاد بزرگ، ممکن است نصب و راه‌اندازی این تجهیزات خود یک ریزپروژه مستقل با برنامه زمان‌بندی و تیم متخصص باشد.

مرحله سیزدهم: استقرار سیستم HSE و نظم دهی نهایی کارگاه

وقتی اسکلت اصلی تجهیز کارگاه شکل گرفت، نوبت به کامل کردن «روح کارگاه» می‌رسد؛ یعنی HSE و نظم روزانه. در این مرحله، باید مواردی مثل محل ایستگاه کمک‌های اولیه، کپسول‌های آتش‌نشانی، تابلوهای هشدار، راه‌های خروج اضطراری، نقاط تجمع ایمن و روش‌های گزارش حادثه به‌طور مشخص تعریف و اجرا شوند.

همچنین، سیستم‌های ساده‌ای مثل برنامه روزانه نظافت، جمع‌آوری زباله، کنترل ورود و خروج ابزار، ثبت حوادث و شبه‌حوادث، و آموزش‌های کوتاه ایمنی برای نیروهای تازه‌وارد، باید در کارگاه عملیاتی شوند. این بخش، اگر از همان ابتدای تجهیز جدی گرفته شود، در طول پروژه شما را از بسیاری دردسرها و هزینه‌های پنهان نجات می‌دهد.

مرحله چهاردهم: تحویل داخلی کارگاه تجهیز شده و شروع رسمی عملیات اصلی

آخرین مرحله از چرخه تجهیز کارگاه، یک بازدید و تحویل داخلی است. در این بازدید، مدیر پروژه، مسئول HSE، دفتر فنی و نماینده‌های اصلی تیم، همه بخش‌های کارگاه را مرور می‌کنند تا مطمئن شوند:

• همه فضاهای پیش‌بینی‌شده در نقشه جانمایی، ایجاد شده یا جایگزین منطقی دارند.
• زیرساخت‌های برق، آب و فاضلاب در حد نیاز شروع کار، آماده هستند.
• تابلوهای راهنما و هشدار نصب شده‌اند.
• فضاهای اداری و رفاهی قابل استفاده‌اند.
• مسیرهای تردد مشخص و تا حد امکان ایمن هستند.

پس از این تحویل داخلی، می‌توان به‌صورت رسمی اعلام کرد که «کارگاه تجهیز شده» و عملیات اصلی اجرایی، با تکیه بر یک بستر مناسب، آغاز شود. از این نقطه به بعد، نگهداری درست از کارگاه و به‌روزرسانی آن متناسب با مراحل پروژه، اهمیت پیدا می‌کند.

چک لیست خلاصه مراحل تجهیز کارگاه از صفر تا صد

برای اینکه تصویر کلی مقاله تا مدت‌ها در ذهن شما بماند، می‌توان مراحل اصلی را در قالب یک چک‌لیست خلاصه کرد:

• فاز صفر: مطالعه قرارداد، نقشه‌ها و شناخت کلی پروژه
• مرحله ۱: تحویل زمین و مستندسازی وضعیت موجود
• مرحله ۲: جمع‌آوری اطلاعات پایه، ضوابط و محدودیت‌ها
• مرحله ۳: تعیین اهداف و استراتژی تجهیز کارگاه
• مرحله ۴: طراحی کانسپت اولیه جانمایی کارگاه
• مرحله ۵: طراحی نقشه جانمایی نهایی و جزئی
• مرحله ۶: برنامه‌ریزی زمانی و مالی تجهیز کارگاه
• مرحله ۷: حصارکشی و ایجاد سیستم کنترل دسترسی
• مرحله ۸: تأمین برق، آب، فاضلاب و روشنایی موقت
• مرحله ۹: نصب و راه‌اندازی فضاهای اداری و مدیریتی
• مرحله ۱۰: ایجاد فضاهای رفاهی، بهداشتی و اقامتی
• مرحله ۱۱: ایجاد انبارها و کارگاه‌های فرعی
• مرحله ۱۲: جانمایی و استقرار ماشین‌آلات سنگین
• مرحله ۱۳: استقرار سیستم HSE و نظم‌دهی نهایی
• مرحله ۱۴: تحویل داخلی کارگاه تجهیز شده و شروع عملیات اصلی

اشتباهات رایج در اجرای مراحل تجهیز کارگاه

حتی اگر مراحل روی کاغذ درست چیده شده باشند، در اجرا خطاهایی رخ می‌دهد که می‌تواند ارزش کل فرآیند را کاهش دهد. چند نمونه از این اشتباهات عبارت‌اند از:

• شروع حصارکشی و نصب کانکس‌ها بدون داشتن نقشه جانمایی حداقلی
• نادیده گرفتن ضوابط شهرداری یا کارفرما و درگیر شدن با توقف کار یا اصلاحات اجباری
• سرهم‌بندی فضاهای رفاهی و بهداشتی فقط برای رفع تکلیف
• بی‌توجهی به نظر مسئول HSE در طراحی مسیرها و جانمایی انبارها
• تبدیل تدریجی کارگاه منظم اولیه به فضای شلوغ و بی‌برنامه به خاطر نبود نگهداری و بازنگری

شناخت این اشتباهات و جلوگیری از آن‌ها، به‌اندازه شناخت خود مراحل اهمیت دارد؛ چون در عمل، تفاوت یک کارگاه حرفه‌ای با یک کارگاه معمولی، بیشتر در همین جزئیات اجرایی آشکار می‌شود.

نکات حرفه ای برای مدیریت بهتر مراحل تجهیز کارگاه

فراتر از مراحل رسمی، چند نکته تجربی وجود دارد که رعایت آن‌ها در بسیاری از پروژه‌ها جواب خود را پس داده است:

• تعیین یک مسئول مشخص برای تجهیز کارگاه که پاسخ‌گوی تصمیم‌ها و هماهنگی‌ها باشد.
• استفاده از تجربه پروژه‌های قبلی شرکت و مرور عکس‌ها و نقشه‌های آن‌ها پیش از طراحی جدید.
• تهیه نسخه‌های مختلف از نقشه جانمایی متناسب با مراحل مختلف پروژه (مثلاً فاز خاک‌برداری، فاز سازه، فاز نازک‌کاری).
• مستندسازی دقیق هزینه‌های تجهیز کارگاه برای دفاع در صورت‌وضعیت‌ها و استفاده در پروژه‌های آینده.
• برگزاری یک جلسه کوتاه آموزشی برای نیروهای اصلی پروژه درباره نحوه استفاده از فضاهای کارگاه، مسیرها و مقررات داخلی.

اگر به تجهیز کارگاه به چشم یک فرآیند زنده و قابل بهبود نگاه کنیم، با هر پروژه، کیفیت این مرحله در شرکت شما بالاتر می‌رود و به مرور، تجهیز کارگاه به نقطه قوت سازمان تبدیل می‌شود.